Vrijheid en Recht

Stop de 'plaasmoorde' in Zuid-Afrika

De voorbije week organiseerde ik als fractiesecretaris in het Europees parlement samen met Europees parlementslid Philip Claeys een geslaagde internationale conferentie tegen de 'plaasmoorde' in Zuid-Afrika. Sinds de machtsovername door het ANC is de blanke bevolking daar, en dan vooral de Afrikaners die op boerderijen leven, het slachtoffer van een genocide, die gericht is op het etnisch zuiveren van het land. Groepen zwarte criminelen overvallen systematisch de boerderij, de 'plaas', en vermoorden er de blanke bewoners - vaak na vreselijke folteringen.  Al minstens 1500 mensen werden zo omgebracht.  De linkse nuttige idioten die destijds zo hard schreeuwden tegen de 'apartheid' zijn nu uiteraard niet te horen...

Op de foto VLNR:  Barbara Bonte als presentator van onze TV-opnames, Hector Van Oevelen van 't Pallieterke, onze Zuidafrikaanse gast Henk van de Graaf, Europees parlementslid Philip Claeys, en ikzelf.  

Het initiatief kreeg uiteraard geen enkele aandacht van de klassieke media; indien blanken worden uitgemoord in Zuid-Afrika is dat voor de 80% rood-groene journalisten uiteraard veel minder interessant dan een zwarte die niet op een bus mag... 

Gelukkig is daar het internet, waardoor we zelf de nodige informatie kunnen aanbieden.

Onze TV-opname met Henk van de Graaf zie je hier op Youtube.

Een uitgebreid fotoverslag maakte ik voor RechtsActueel.

Een Engelstalig verslag werd o.a. verspreid door deze website.

Wymeersch&Co verkiezen voetbal boven begrotingsgemeenteraad /Repressie in beeld

Toegegeven, na vele jaren in de politiek is een mens nog zelden verbaasd, maar de politieke cabaretclub van Wymeersch&Co die zichzelf ‘Vlaams Belang Sint-Niklaas’ noemt heeft zichzelf deze week toch weer overtroffen.

Na een campagne met een toffe ploeg die ik geleid heb schonk in 2006 26,5% van de inwoners van Sint-Niklaas zijn vertrouwen aan het Vlaams Belang, de hoogste score ooit. 11 VB-gemeenteraadsleden mochten naar het stadhuis, nooit gezien. Deze week was er dan het politieke hoogtepunt van het jaar: de bespreking van het budget 2012. Alle fracties lieten zowat al hun raadsleden spreken over allerlei diverse onderwerpen. Alle fracties? Nee, op bevel van plaatselijk dictator Wymeersch slaagde het VB erin om slechts 2 van de 11 gemeenteraadsleden in te schrijven. Gelukkig schreef Ann Spitaels zich daarnaast ook op eigen initiatief in.

Toen begonnen de besprekingen, maar helaas was er die avond ook een belangrijke voetbalmatch. Dus besloot Wymeersch een relletje uit te lokken over een onbelangrijke technische formaliteit, zodat hij al na 15 minuten met veel misbaar de zaal kon verlaten, zijn politieke cabaretploeg achter hem aan – richting TV-scherm en voetbalmatch. Gevolg: de meerderheid van SP.a en CD&V kon lachend en zonder enig weerwerk aan haar budgetbespreking van 4 uren beginnen…

Een fractie van 11 personen weigerde dus te doen waarvoor men door de burger verkozen is, de oppositiestem te laten horen, en vond voetbal belangrijker. Intussen werd wel voor 15 minuutjes werk de zitpenning van 150 euro belastinggeld per persoon opgestreken, of wat dacht u.

Ann Spitaels redde de Vlaamsnationale eer door te doen datgene waarvoor een gemeenteraadslid verkozen is: het woord voeren. Zij wees erop dat Sint-Niklaas nu al meer dan 100 miljoen euro uitstaande schuld heeft, en dat de stad beter de tering naar de nering zou zetten. Zij vroeg dan ook linkse hobby’s als emancipatieambtenaren, duurzaamheidsambtenaren en antidiscriminatieambtenaren af te schaffen. Zij redde de eer van de oppositie door als enige haar verantwoordelijkheid op te nemen, de lange zitting van 4 uren uit te zitten en tegen het budget 2012 te stemmen.

Een dag later werd haar de rekening gepresenteerd. Wymeersch&Co vroegen en kregen de steun van CD&V, SP.a en VLD om haar uit al haar betaalde commissies weg te zuiveren. Die commissies werden vervolgens o.a. gegeven aan topcumulard Guido Vergult. Nadat die zijn inkomen zo wat had opgekrikt verklaarde hij dat Ann en ik ‘Einzelgangers’ zijn. Van een man als hij beschouw ik dat als het grootst mogelijke compliment.

Het uitrangeren van Ann en mezelf kadert in een zuiveringsactie binnen Vlaams Belang, waarbij mensen die ijveren voor aanpassing van het VB aan de 21e eeuw en die blijvend respect hebben voor grote dame Marie-Rose Morel en de opvolger van Karel Dillen, Frank Vanhecke, verjaagd worden. 

Alleszins kan ik de kiezer van Sint-Niklaas bevestigen: wij zijn en blijven in de eerste plaats Vlaamsnationalisten, wij vinden het belangrijk in Sint-Niklaas uw belastinggeld te verdedigen tegen verspilling aan linkse hobby's, en de kans dat WIJ onze politieke opdracht laten staan voor voetbal is onbestaande.

 UPDATE 1: de cabaretploeg beweert dat ze wegging omdat ze 'verontwaardigd' was.  Die verontwaardiging was dan toch van korte duur, want een dag later waren ze op volle kracht present om in het stadhuis champagne te drinken en oesters te eten met de gemeenteraadsleden van de meerderheid, op kosten van de Sint-Niklase belastingbetaler uiteraard.  Alleen Ann bleef weg.

UPDATE 2: hieronder drukken we het document van de schande af, de repressieacte waarmee Wymeersch&Co aan SP.a, CD&V en VLD om hulp vragen om Ann Spitaels te zuiveren uit al haar commissies, om die vervolgens vooral aan cumulard Vergult te geven.  Voor diegenen die beweren dat er in het Vlaams Belang niet gezuiverd wordt tegen de vrienden van Morel en Vanhecke: hier is het bewijs. 

Loden drinkwateraansluitingen: VMW erkent probleem, grote werken aan 5600 aansluitingen

Onlangs maakten wij als eersten bekend dat Sint-Niklaas te maken heeft met een ernstig probleem van loden drinkwateraansluitingen. De stad reageerde door elk probleem te ontkennen en beschuldigde ons van ‘paniekzaaierij’, term die door sommige journalisten zonder enige kritiek werd overgenomen.

Zopas heeft de Vlaamse Maatschappij voor Watervoorziening (VMW) bekend gemaakt dat hoogdringend een enorm programma van werken wordt opgestart waarbij in 2 jaar tijd liefst 5600 loden wateraansluitingen zullen vervangen worden, met een kostprijs in de miljoenen. Daarmee wordt erkend dat het probleem dat wij signaleerden wel degelijk bestaat, en binnenkort zelfs straten, voetpaden en opritten zal doen opbreken. Diegenen die het ontkenden hebben zich volkomen belachelijk gemaakt.

In Het Laatste Nieuws van 3 december liet een woordvoerder van de overheidsinstelling Vlaamse watermaatschappij (VMW) nu weten: ‘ Wie te weten wil komen of er werken zijn gepland op een eigendom kan dat navragen bij de VMW.’ Wij vinden dat de wereld op zijn kop. Het is niet de burger die aan de overheid moet gaan vragen of er misschien een loden wateraansluiting bij hem aanwezig is die moet vervangen worden. Wij roepen het stadsbestuur en de VMW dan ook op om onmiddellijk de volledige lijst publiek te maken van plaatsen en straten waar de loden wateraansluitingen aanwezig zijn en waar werken gepland zijn. Misschien kunnen journalisten die lijst ook eens opvragen?

Tenslotte wijzen wij erop dat het feit dat in Sint-Niklaas veel méér loden wateraansluitingen aanwezig zijn dan elders, een gevolg is van de onwil van het stadsbestuur om het voorbije decennium in deze problematiek te investeren. De opbrengst van het waterbedrijf werd vlot geïnd, de noodzakelijke investeringen bleven uit.

Gemeenteraadslid Ann Spitaels diende gisteren klacht in bij de Vlaamse Regering tegen de onwettige handelswijze van Mike Nachtegael, waarbij over dit onderwerp een aanval op haar werd uitgevoerd tijdens de voorbije gemeenteraad, terwijl het onderwerp niet geagendeerd was. Tegelijk werd aan de Vlaamse regering de schorsing en vernietiging van 12 onwettig behandelde agendapunten gevraagd, waaronder de heraanleg van de Grote Markt. Het door de wet vereiste ‘toegelicht voorstel van beslissing’ was immers voor de raadsleden niet voorhanden.

Drinkwater in Sint-Niklaas bevat lood, wij vragen waarschuwing en maatregelen

Een tijd geleden besprak een commissie van de gemeenteraad de problematiek van de aanwezigheid van lood in het drinkwater in Sint-Niklaas. Bij de bespreking verklaarde het schepencollege: ‘ Wij kunnen geen garantie geven dat het drinkwater in Sint-Niklaas veilig is.’

Gemeenteraadslid Ann Spitaels vroeg daarom meer informatie op, met name het meetrapport, en daaruit blijkt nu dat het stadsbestuur in 2011 bij controles heeft vastgesteld dat de norm op sommige plaatsen, in de Baenslandstraat en de Iepenstraat, fors overschreden werd tot 86 microgram lood per liter! Dat blijkt niet te wijten aan loden buizen voorbij de watermeter in de huizen, zoals het stadsbestuur soms beweert, maar de aanwezigheid van lood in het leidingnetwerk zelf, dus voor de watermeter.

Lood is giftig en is in het bijzonder gevaarlijk voor baby’s, zwangere vrouwen en kinderen. De norm is op dit ogenblik maximaal 25 microgram lood in een liter drinkwater, maar die norm zal vanaf 2014 verlaagd worden naar 10 microgram lood per liter. De huidige norm werd dus in Sint-Niklaas drievoudig overschreden, de nieuwe norm zelfs achtmaal! Lood is vooral een gevaar voor zuigelingen en jonge kinderen, die hersenstoornissen kunnen oplopen, en voor zwangere vrouwen en vrouwen in de menopauze, omdat het lood in het lichaam de plaats inneemt van de op dat ogenblik ontbrekende voedingsmineralen.

Het stadsbestuur beweert dat ‘kraantjeswater wordt afgeraden om de voeding van zuigelingen aan te maken’ en dat ‘voor kinderen tot zes jaar de loodbelasting best zo laag mogelijk wordt gehouden’, maar intussen hangen op de stedelijke waterdienst affiches om het drinken van kraantjeswater te promoten, worden drinkwaterfonteinen geïnstalleerd in de scholen van Sint-Niklaas en wordt deze waarschuwing niet publiek gemaakt via stadswebsite, stedelijk infoblad en waterfactuur! Dit is onaanvaardbaar en getuigt van een roekeloze lichtzinnigheid die de gezondheid van de burgers, vooral jonge kinderen, ernstig in gevaar brengt.

Wij zullen dan ook zowel in gemeenteraad als OCMW-raad vragen dat het stadsbestuur en het OCMW-bestuur een grootschalige waarschuwingscampagne opzetten, waarbij het publiek gewaarschuwd wordt tegen het consumeren van het drinkwater in Sint-Niklaas, tot absolute veiligheid kan gegarandeerd worden.

Bovendien moet het stadsbestuur dringend stoppen met het enkel uitvoeren van steeksproefgewijze metingen, maar systematisch het ganse net onderzoeken en de besmetting opsporen en verhelpen. Daar zal een prijskaartje aanhangen, maar het stadsbestuur heeft de voorbije jaren de waterfactuur laten stijgen, zodat de burger die voor drinkwater betaalt recht heeft op zuiver water.

Tenslotte vragen wij al zeker een grondig onderzoek naar de drinkwaterfonteinen die geplaatst zijn in scholen. Deze geven in Sint-Niklaas een totaal verkeerde boodschap aan jonge kinderen en dienen dus meteen verwijderd te worden.

In een voorspelbare reactie zegt het SP.a-stadsbestuur, met lakeitjes van CD&V en N-VA, hetzelfde als over het immigratieprobleem, het veiligheidsprobleem, het onsporende OCMW-budget: 'er is niets aan de hand'. En naar klassieke SP.a-gewoonte wordt er ook wat intimidatie aan vastgehangen: 'we gaan stappen ondernemen tegen deze mandatarissen.' Men doet maar: wij verdedigen vrije meningsuiting, en met een meetrapport in handen dat een zware overschrijding zwart op wit aantoont wachten wij rustig af.

Zoontje (2 jaar) van Vlaamsnationalist buitengegooid door onthaalmoeder wegens politieke overtuiging vader

Dit bericht verscheen oorspronkelijk op 30 september op RechtsActueel.   

Politiek racisme in Vlaanderen: het is in het leven van Vlaamsnationalisten een dagelijkse realiteit. Op school, op het werk, in de privésfeer: de linkse onverdraagzaamheid eist overal zijn tol. Een kras staaltje daarvan werd gisteren vertoond in Balen, waar een kind van 2 uit een kinderopvang werd gegooid omdat zijn papa een 'foute' Vlaamsnationale mening heeft!

De meeste ouders met jonge kindjes hebben geen andere keuze dan hun oogappeltjes te laten opvangen door een onthaalmoeder. Zo ook onze Rechts Actueel-medewerker en provincieraadslid voor Vlaams Belang Bert Deckers. Sinds het begin van dit nieuwe schooljaar ging zijn zoontje van 2 jaar naar een erkende onthaalmoeder in Hulsen-Balen. De sfeer was opperbest. Tot gisteren. De onthaalmoeder liet telefonisch weten dat het kindje niet meer welkom is omdat zijn "papa werkt voor het Vlaams Belang". Die informatie had men verkregen via de fiche die Bert weken geleden had moeten invullen.

Vandaag heeft het kindje met andere woorden geen opvang. Beide ouders staan uiteraard met de rug tegen de muur en minstens één van hen is nu verplicht om thuis te blijven. De centrale van de kinderopvang is niet gediend met deze gang van zaken en liet al verstaan de nodige maatregelen te nemen tegen deze weigering tot opvang. Wat deze maatregel zal zijn is nog niet geweten. 'Zulks een voorval had men namelijk nog nooit meegemaakt en men kondigde aan dat ze dit ook niet meer wilden meemaken', aldus een verbijsterde Bert.

Het toppunt van al is dat Bert Deckers de keuze had uit twee opvangmoeders. Een blanke en een Aziatische. Kwaliteit primeert voor Bert en hij koos samen met zijn vrouw voor de Aziatische opvangmoeder. Deze kwam kindvriendelijker over, professioneler en zo meer. Met andere woorden, Bert hield zich ver af van iedere vorm van vooroordelen op basis van afkomst... Maar de Aziatische opvangmoeder van haar kant blijkt nu een harde linkse politieke raciste. De échte onverdraagzaamheid in dit land zit nog steeds bij links.

Bert zal nu in eerste instantie het beruchte Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding contacteren met deze pure vorm van discriminatie. Naargelang hun antwoord zal er verder een klacht worden neergelegd tegen deze onthaalmoeder. 'Het kan niet dat iemand op basis van de politieke voorkeur van de papa kindjes weigert', zegt Bert strijdbaar. 'Deze dame dient dan ook haar erkenning als onthaalmoeder te verliezen, zoveel is duidelijk'.

Willockx, geen voetbaloorlogje met belastinggeld aub

In alle bussen van Sint-Niklaas werd zopas een in plastiek verpakt reclamepakket bezorgd met daarin een indrukwekkend luxueus reclameblad ‘Sint-Niklaas Lifestyle’ in vier kleuren van 34 pagina’s.

Samen met dat blad wordt een poster verspreid van voetbalclub SK Sint-Niklaas met daarop o.a. SP.a-gemeenteraadslid Willockx, en ook een brief van SP.a-gemeenteraadslid Willockx waarin die keihard uithaalt naar het gemeentebestuur van Beveren: ‘Voetbalminnend Sint-Niklaas werd vernederd toen de gemeente Beveren in mei 2010 Red Star met groot geld wegkaapte naar de Freethiel’, zo klinkt het.

Ik respecteer het recht van eenieder de sport van zijn keuze te beoefenen en ik respecteer de supporters van SK Sint-Niklaas, Waasland-Beveren en alle andere sportclubs. Maar net omdat alle sporten en clubs door de overheid gelijk moeten behandeld worden zou ik niet kunnen aanvaarden dat dit voetbaloorlogje met belastinggeld zou uitgevochten worden.

Ik heb daarover op dit ogenblik geen zekerheid, maar het luxueuze reclameblad doet veel vragen rijzen. Het blijkt immers volledig volgestouwd met publiteksten en advertenties voor de stad Sint-Niklaas en aanverwanten. Reclame voor de stadsgids van het stadsbestuur (p. 3), reclame voor evenementenhal Bauhaus, reclame voor muziekzaal De Casino; een advertentie van VZW Centrummanagement voor een winkelzondag; een pagina over stedelijke begraafplaats Tereken; een pagina over stedelijk zwembad Sinbad; een pagina over cultuurinitiatief Sin-city; een pagina over het stedelijk museum; een pagina over het Cambio-autodeelproject dat door de stad gesteund wordt… Van de 34 pagina’s lijken er minstens 8 rechtstreeks of onrechtstreeks aan het stadsbestuur te kunnen toegewezen worden.

Werd de aanval van Freddy Willockx op de gemeente Beveren dus rechtstreeks of onrechtstreeks betaald met Sint-Niklaas' belastinggeld? Op die vraag wens ik een volledig antwoord en ik zal in de loop van de week samen met leden van de gemeenteraad de nodige vragen hierover opstellen en indienen. De stad Sint-Niklaas heeft al een informatieblad; er is er geen tweede nodig.

'Congo' van David van Reybrouck, een paar bedenkingen

Vorig jaar publiceerde David Van Reybrouck zijn lijvig boek, 680 pagina’s, over de geschiedenis van Congo. Het boek kreeg meteen diverse literaire prijzen, lofbetuigingen van mensen als Verhofstadt en lovende besprekingen in onze roodgroene kranten: reden te over dus voor een rechtse rakker om het boek met scepsis ter hand te nemen. Maar afgezien van een paar vreemde politiek-correcte tegenstrijdigheden leest het boek als een trein – en bevestigt het een paar inzichten die je moeilijk ‘links’ kan noemen.

Maar laat me eerst iets zeggen over de schrijfstijl. 680 pagina’s, je moet het maar doen, en dat op een manier die blijft boeien. Het is zo’n boek waarvan je uiteraard weet hoe het afloopt, maar dat je toch met verwondering verder leest om te weten hoe het verhaal zich verder ontvouwt. De auteur wisselt gedetailleerde ontmoetingen met mensen ter plaatse af met heel veel grondige documentatie en historische feiten; een bijzonder aangename leeservaring.

In de periode Congo-Vrijstaat van Leopold bedroeg het aantal blanken in Congo, in een reusachtig gebied, nooit meer dan 3000. Die blanken beëindigden wel degelijk een barbarij die voor ons onvoorstelbaar is: zo wordt beschreven hoe nieuwe bezoekers aan een streek het aanbod kregen om naast een paar honden en geiten ook een paar slaven te slachten voor het feestmaal… In die tijd werden ook de ‘Arabische veldtochten’ gehouden, die de zwarten bevrijdden van de wrede Arabische slavenhandel. Van Reybrouck nuanceert de berichten over een ‘genocide’ onder Leopold: dat de rubberpolitiek roofzuchtig was is een feit, maar het overgrote deel der slachtoffers viel volgens deze auteur door ziektes.

Soms is het boek intrigerend door zijn dubbelzinnigheid. Zo kijkt Van Reybrouck aanvankelijk minachtend neer op de etnografen, en poneert hij zowaar dat het enorme verschil tussen de stammen en etnische groepen in Congo en Rwanda ‘artificieel’ is. Versta: de blanken hebben die verschillen uitgevonden. Maar hij is daarna wel eerlijk in het weergeven van feiten: zo zal hij correct aanstippen dat zwarte arbeiders hun eigen gezondheidszorg organiseren ‘volgens etnische lijnen’ en zal hij ook verder bij alle conflicten aangeven hoezeer clan- en stamverbanden absoluut bepalend zijn voor de politieke allianties. Wat dan ook blijft hangen is net het tegenovergestelde van wat Van Reybrouck aanvankelijk poneert: dat de staatsgrenzen in en rond Congo volkomen artificieel zijn, en dat het gebied niet te begrijpen (of te besturen) is zonder ‘naties’ te creëren, waarbij die grenzen worden aangepast aan de etnische realiteit.

Het boek is ook nuttig omdat het een aantal feiten aanhaalt die vandaag minder bekend zijn. Dat de weg naar de onafhankelijkheid begon met het neerslaan van een zwarte opstand die zowat 47 doden maakte. Maar ook dat al in 1964 linksgezinde Simba-krijgers in Stanleyville liefst 2500 mensen afmaakten… De auteur geeft helaas maar weinig details over die anti-blanke moordpartij en de Belgisch-Amerikaanse reddingsoperatie.

Dichter naar de actualiteit is Van Reybrouck keihard voor de miljardenstromen aan ontwikkelingshulp. Hij schrijft scherp wat Mobutu daarover denkt: ‘ Hoe behoeftiger zijn land was, hoe meer hij kon ophalen. Armoede loonde. Het was een economische troef.’ Zo bevestigt hij wat de voorbije jaren al door diverse andere auteurs werd geschreven: de ontwikkelingshulpgeldstroom verhelpt de problemen niet, maar verergert ze door corrupte onbekwamen langer in het zadel te houden.

Van Reybrouck’s beschrijving van de wreedheid tijdens de huidige oorlog in Oost-Congo zorgt ervoor dat het boek weinig optimisme laat voor de toekomst. De grondstoffen zorgen ervoor dat elke krijgsheer voldoende inkomsten heeft om een legertje op de been te houden, de regering van Congo heeft in grote gebieden niets te zeggen. Van Reybrouck tracht het beeld te vergulden door een beeld te geven van enkele inderdaad ijverige Congolezen die wel in het leven vooruit willen, maar die doen dat dan wel… in China.

Het beeld dat bijblijft is dat van een land met mogelijkheden, dat helaas door de afwezigheid van enige notie van ‘algemeen belang’ bij de plaatselijke bestuurders verder blijft ploeteren in miserie. Geen boek dus om vrolijk van te worden, maar wel een absolute aanrader voor wie meer wil weten over de bewogen geschiedenis van ‘onze’ oudkolonie.

Na de gek in Noorwegen: krachtige veroordeling

Een gek in Noorwegen heeft zoals bekend gemeend dat hij het recht heeft tientallen mensen om te brengen. Ik heb voor zo'n figuren zo'n afkeer dat ik zelfs principieel weiger hun naam te noemen.

Het is mijn persoonlijke overtuiging dat we ook deze gek moeten plaatsen in de helaas lange rij van moorddadige schutters in scholen, winkelcentra, legerkampen etc. Psychiaters, psychologen en mensen van veiligheidsdiensten vinden hopelijk snel een verklaring voor dit soort verbijsterend menselijk gedrag. En tegelijk zou eigenlijk op elke plaats waar veel mensen bijeenkomen altijd ergens een gewapende bewaker klaar moeten staan - een enorme opdracht, maar blijkbaar noodzakelijk...

In dit geval wordt door de gek een warboeltje van rechtvaardigingen aangevoerd dat (naast vrijmetselarij en fanatiek pro-Israëlgeleuter) ook verwijst naar het rechtse nationalisme. Wel, laat me het als rechtse nationalist duidelijk zeggen: een fundamenteel basisbegrip van elke vorm van politiek is dat we grondig van mening verschillen, maar dat we geen wapens gebruiken. Ik keur deze misdaad dan ook totaal af, hij is door niets te rechtvaardigen, en ik bied de Noorse socialisten en hun Vlaamse collega's mijn medeleven aan.

VB wint proces partijfinanciering, 'geen meerderheid' in Raad van State

De algemene vergadering van de Raad van State, samengesteld uit Vlamingen en Walen, is na een procedure opgestart in 2006 (!) tot de conclusie gekomen dat het Vlaams Belang zijn partijfinanciering mag behouden. Alle Franstalige partijen en de SP.a hadden een verzoek ingediend om die af te nemen, omdat het VB daden zou gesteld hebben die 'kennelijk vijandig' staan tegenover de rechten en vrijheden van het Europees mensenrechtenverdrag.

Het arrest van de Raad van State van 15 juni 2011 herinnert eerst aan de wrakingen. Het VB liet met succes twee Franstalige rechters verwijderen wegens hun anti-VB-opstelling. In dit arrest blijken nog drie andere Franstalige rechters op vraag van het VB verwijderd te zijn omdat ze mee advies gaven over de wet die nu wordt toegepast.

Vervolgens herinnert de Raad van State aan de rechtspraak rond vrije meningsuiting, die (mede door het VB) werd uitgelokt bij het Grondwettelijk Hof. Vrije meningsuiting geldt ook voor meningen die schokken, verontrusten of kwetsen, en alleen het daadwerkelijk aanzetten tot het overtreden van geldende rechtsnormen kan aanleiding geven tot beteugeling. Bovendien moet het gaan om 'essentiële' beginselen van de democratie.

Dan beoordeelt de Raad van State de toespraken van Dewinter en Annemans op een veiligheidsmeeting in Antwerpen: 'Scherp en polemisch, getuigen allerminst van grote zin voor subtiliteit en nuance, als zodanig kunnen ze een animositeit tussen sommige segmenten van de samenleving voeden en op termijn bijdragen aan een polarisatie en een klimaat van onverdraagzaamheid'. Maar dan wordt gezegd 'dat er in de schoot van de Raad van State geen meerderheid is om de uitlatingen te beschouwen als schending van de essentiële beginselen van de democratie'. En bijgevolg gaat het Vlaams Belang vrijuit.

De zaak is een gevoelige politieke nederlaag voor de Franstaligen en de SP.a. De procedure werd de voorbije vijf jaar voor het VB gevoerd door een team met advocaten Reinhold Tournicourt, Luc Deceuninck en Bart Siffert, samen met senator Jurgen Ceder, Rob Verreycken, Marc Joris en Stijn Calle.

Een moskee is niet OK, en het buitensporig geweld van Israël ook niet

Afgelopen zondag was ik erbij toen in Lier de betoging van Vlaams Belang tegen de bouw van een Turkse moskee met minaret een groot succes werd, met 700 deelnemers.  Laat het dus duidelijk zijn: ik steun het verzet tegen de islamisering van Vlaanderen en ik steun de straatacties die daartegen door Vlaams Belang georganiseerd worden.

Maar er is gisteren nog wat anders gebeurd.  Om te protesteren tegen het bezet houden van de veroverde Golanhoogte door Israël zijn honderden vooral jonge Syriërs na een oproep via facebook naar de grens met Israël getrokken.  Toen ze de grens naderden werden ze onthaald op scherp geweervuur.  Naar verluidt vielen er minstens 4 doden aan Syrische kant, aan Israëlische zijde waren er voor zover ik weet zelfs geen gewonden (en op beelden is duidelijk te zien hoe de Israëlische schutters relaxed en zonder dekking te zoeken mikken op de ongewapende betogers.)       

Kijk, ik doe niet mee aan het hysterische politiek-correcte gehuil anti-Israël en pro-Palestina;  De vreselijke Palestijnse bommengolf in discotheken van enkele jaren geleden was duidelijk genoeg, en ik begrijp dus ten volle dat Israël muren bouwt, strenge grenscontroles heeft en hard optreedt tegen moslimterroristen.  Men hoeft niet overal ter wereld even naïef te zijn als in Europa, waar onder het mom van misbruikte 'mensenrechten' duizenden illegale vreemdelingen een gratis ferry naar Italië krijgen, gevolgd door gratis leefloon of dop in België of Frankrijk.    

Maar als honderden veelal jonge inwoners van een buurland vooraf aangekondigd naar een grens trekken, geen wapens dragen, geen raketten afvuren, geen granaten gooien en niet verder gaan dan zwaaien met een vlag en het ocharme gooien met een steen, dan is het misdadig om daarop met scherp geweervuur te antwoorden.  Dat is geen grensbewaking, dat is moord.  En moord is altijd moord, of die nu gepleegd wordt door een Talibangek of door een Joods soldaat.   

Het buitensporige staatsgeweld van Israël is dus niet OK, evenmin als een moskee.   Een Vlaamsnationalist heeft Israël niet  nodig om duidelijk te maken, dat Europa Europees is en moet blijven.  Op de Vlaams Belang-partijraad van 18 juni gaan we daar op mijn voorstel eens grondig over van gedachten wisselen.