Vlaamse Solidaire Vakbond

Antwoord aan mijnheer Hermy

De oprichting van de nieuwe Vlaamse Solidaire Vakbond (VSV) wekt belangstelling bij vriend en vijand. Zo kreeg ik een boos briefje van Eddy Hermy, ‘coördinator’ van de kleine groep ‘NSA’ (wat staat voor ‘Nieuw-Solidaristisch Alternatief’) die tegelijk ook bestaat als partijtje NDP (‘Nationaal Democratische partij’).

Het zou ons te ver leiden om op alle onjuistheden in het briefje te antwoorden, dus ik beperk me tot de essentie.

In de weinig logische stijl die nogal wat teksten van mijnheer Hermy kenmerkt wordt tegelijk beweerd dat A/ onze vakbond VSV geen sociaal-economisch programma heeft en B/ dat het sociaal-economisch programma dat de VSV verdedigt ultraliberaal is. Dat zijn niet alleen twee totaal onverenigbare stellingen, bovendien leggen onze statuten volgend basisprincipe neer: ‘ De vereniging wijst af: de klassenstrijd en de daaruit voortvloeiende klassenhaat zoals gepromoot door het socialisme, en de afbraak van alle grenzen en regels en de daaruit voortvloeiende maatschappelijke ontwrichting door het onbeperkte kapitalisme en globalisme zoals gepromoot door het liberalisme’. Wie daarin een ultraliberale opstelling wil zien is toch wel echt te kwader trouw. Onze weg is een heel andere weg, met de solidariteit als uitgangspunt.

Mijnheer Hermy pleit tegen een eigen vakbond maar voor een strategie van heimelijkheid, waarbij geheime ‘cellen’ de bestaande vakbonden ‘binnendringen’, en waarbij de extreem-linkse PVDA als lichtend voorbeeld dient. Ook al is het marxisme wereldwijd mislukt, het heeft blijkbaar nog steeds zijn trouwe aanhangers… Uiteraard wijs ik dat volledig af. Als het marxisme gefaald heeft, en als het belgicisme de strijd tegen het Vlaamsnationalisme verliest, dan is dat omdat rechtlijnigheid en waarheid op termijn duizend keer krachtiger zijn dan heimelijkheid en infiltratie. De kracht van een juiste idee die met open vizier wordt verdedigd kan door niemand tegengehouden worden – ook al weten wij dat Rome niet op één dag gebouwd is.

Tenslotte kom ik even terug op het enige korte gesprek dat ik ooit met mijnheer Hermy gevoerd heb. Ik heb hem toen gezegd dat ik niet geloof in het nut van een groepje dat zich bewust opstelt in de marge van de samenleving. Als je voor je groepje de naam NSA/NDP kiest hoef je geen puzzelwonder te zijn om daarin de naam te herkennen van de nazipartij van Hitler, de NSDAP; wie zoiets doet is niet alleen grondig fout, maar plaatst zichzelf ook bewust buiten het relevante politieke debat.

Wie wél relevant actief wil zijn rond sociaal-economische thema's in een nieuw project dat zich bewust schaart in de brede Vlaamse vrijheidsbeweging is van harte welkom bij de VSV!

Rob Verreycken

Voorzitter VSV

Eindelijk de VSV!

Eindelijk!!! De kogel is door de kerk: een nieuwe Vlaamse vakbond is opgericht! Zoals reeds bekend zal de Vlaamse Solidaire Vakbond het monopolie van de drie traditionele vakbonden – ABVV, ACV en ACLVB – trachten te doorbreken. De sociale verkiezingen van 2012 vormen daarbij het eerste doelwit.

Maar er is meer. De economische crisis dreigt nog erger te worden dan hij al is. Na Griekenland, Ierland, Portugal en Spanje dreigt nu ook Italië in een schuldencrisis terecht te komen. En zelfs de Verenigde Staten zitten met hun staatsschuld aan de wettelijke limiet. Hoe dit gaat aflopen, weet op dit ogenblik niemand. Wat wel vaststaat, is dat momenteel meer en meer gezinnen moeite hebben om hun rekeningen te betalen. De gemiddelde werknemer zal steeds dieper in zijn geldbuidel moeten tasten om zich de diensten van de geprivatiseerde markt te kunnen veroorloven, met dank aan het neoliberale afbraakbeleid van de EU en het IMF. En dit is nog maar het begin: hoe lang zal het nog duren vooraleer de huidige Griekse toestand zich ook bij ons voordoet? En de brave, werkende mens zal hier eens te meer het slachtoffer van worden. Er staat ons dus een enorme uitdaging te wachten!

En de 'gewone' vakbonden dan? Zijn die niet in staat om weerwerk te bieden? Niemand zal ontkennen dat de traditionele vakbonden hun verdiensten hebben. Maar die verdiensten liggen vooral in het verleden: ze zorgden ondermeer voor rechtvaardige lonen, voor het recht op vakantie en voor meer veiligheid op het werk. En ook nu nog zijn er talloze goedmenende syndicalisten die het opnemen voor hun werkmakkers.

Doch de vakbonden lijken er een geheime agenda op na te houden. Waarom propageren zij de multiculturele maatschappij? Zien zij dan niet hoe de gewone Vlaming weggepest wordt uit zijn buurt en hoe de volksbuurten van weleer – traditioneel de recruteringscentra van de vakbonden – verloederen tot gore achterbuurten? Zien zij dan niet hoe de overdreven inwijking van massa's vreemdelingen weegt op onze sociale zekerheid? Hoeveel OCMW's staan er niet aan de rand van het failliet, dit terwijl onze eigen ouders en grootouders – na een leven lang hard werken - moeten rondkomen met een schamel pensioentje? En zien zij dan niet hoe in het zog van dat 'vreemdelingenlegioen' ook de misdaad met rasse schreden toeneemt, met alle kosten op kap van Jan Modaal vandien? Noemen de vakbonden dàt sociaal?

Ook op het vlak van de Vlaamse ontvoogding missen de vakbonden de trein: zij willen de 'solidariteit' redden, zogezegd omdat Wallonië vroeger solidair was met Vlaanderen. Blijkbaar hebben de vakbonden nog nooit gehoord van hoogleraar op rust Juul Hannes, die becijferde dat er nooit ofte nooit financiële transfers van Wallonië naar Vlaanderen plaats vonden, daarmee een hardnekkige mythe ontkrachtend.

En dat het Vlaamse onafhankelijkheidsstreven de splitsing van de sociale zekerheid in gevaar brengt? Het zijn eerder de eengemaakte financiële markt (de EU) en de massale instroom van vreemdelingen die de sociale zekerheid uithollen en onderuit halen! De waarheid is dat de vakbonden geen verandering willen: daarvoor profiteren ze teveel van de werklozensteun. Hoe meer werklozen, hoe beter voor de vakbonden!

Maar het onbehagen groeit: meer en meer Vlamingen keren zich tegen het geldverslindende België, dat de Vlaamse belastingbetaler beschouwt als een melkkoe. Ze keren zich tegen het mondialistische en neo-liberale project van de EU, dat de met moeite opgebouwde sociale verworvenheden afbreekt, terwijl ze haar onderdanen uitnijpt als citroenen. En ze keren zich tegen de multiculturele samenleving die hen opgedrongen wordt en waardoor ze zich als een vreemde in eigen land beginnen voelen, om van de overbelasting van onze sociale voorzieningen nog maar te zwijgen!

Het wordt dus hoog tijd dat Vlaamse eisen samenvallen met sociale eisen! Sluit dus ogenblikkelijk aan bij de Vlaamse Solidaire Vakbond! Sluit aan bij onze Facebookpagina of meld u als sympathisant via info@vlaamsevakbond.be.

Wim De Winter

stichtend lid VSV

11 juli 2011: oprichting Vlaamse Solidaire Vakbond

 
Aan de vooravond van 11 juli 2011 heeft een groep Vlaamsnationalisten in het Vlaams Parlement de stichtingsacte ondertekend van de Vlaamse Solidaire Vakbond (VSV).

De aanleiding daarvoor is het historische resultaat van de verkiezingen van 2010. Voor het eerst heeft toen in Vlaanderen geen meerderheid meer gestemd voor de drie traditionele families CD&V, VLD en SP.a. De voorbije 20-30 jaar hebben die drie families dankzij de ontzuiling gestaag terrein verloren.

Maar er is de voorbije 20-30 jaar niets veranderd als het gaat over de vakbonden die met die drie families verbonden zijn. De drie bonden ACV, ABVV en ACLVB houden 100% in handen van het individueel overleg, het collectief overleg en van het recht op indienen van lijsten bij de sociale verkiezingen in de bedrijven. Die buitensporige macht misbruiken zij voor hun eigen profijt, voor een oubollig anti-Vlaams belgicisme, en voor het behoud van een verstard status-quo op zowat elk terrein van het maatschappelijk leven dat tegen het belang van de Vlaamse werknemers ingaat.

Dat kan zo niet langer. Daarom dit nieuwe initiatief: een nieuwe Vlaamse onafhankelijke vakbond, los van de drie traditionele zuilen, los van de drie traditionele partijen, los van de drie monopolievakbonden. De VSV heeft de steun en sympathie van Vlaams Belang, maar het is niet de vakbond van het VB: we hopen dat velen die onze Vlaamsnationale overtuiging delen gaan meewerken.

De VSV is een vakbond in oprichting die onmogelijk vandaag al de activiteiten kan ontplooien die een monopoliebond vandaag ontplooit. Daarom werven we geen leden en vragen we geen lidgeld. We zoeken wel sympathisanten en medewerkers.

Een sympathisant staat achter ons doel en meldt zich door aan te sluiten bij onze Facebookpagina of zich in te schrijven op onze rondzendlijst door een mail 'inschrijven' naar info@vlaamsevakbond.be.

Een medewerker is door scholing of ervaring thuis in de juridisch-administratieve details van een bepaalde arbeidssector en wil andere Vlamingen gratis advies geven; hij is welkom om zich bij ons aan te melden via info@vlaamsevakbond.be

Tenslotte willen we in 2012 het monopolie van ABVV, ACV en ACLVB bij de sociale verkiezingen aanvechten. We gaan de wet die de drie zuilbonden een monopolie geeft aanvechten bij het Grondwettelijk Hof. We gaan geldige kandidaturen indienen in zoveel mogelijk bedrijven voor kaderleden, die mogen deelnemen met 10% van de handtekeningen van hun collega's. Daarnaast gaan we enkele (wettelijk helaas ongeldige) symboolkandidaturen indienen voor werknemers in enkele bedrijven, om zo de monopolie-wetgeving aan te klagen en juridisch te kunnen aanvechten.

Het is tijd voor échte syndicale vrijheid in Vlaanderen.